Z przyjemnością informujemy, że wygraliśmy KOLEJNĄ sprawę przeciwko PKO BP – dawna Nordea!

Szanowni Państwo,

Miło nam poinformować, po raz kolejny wygraliśmy z bankiem w tzw. sporze frankowym – tym razem przegranym jest PKO BP S.A. Wyrokiem z dn. 5 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Warszawie ustalił nieważność umowy kredytu hipotecznego naszych klientów (umowa z Nordea Bankiem) i zasądził na ich rzecz kwotę stanowiącąa równowartość wpłaconych rat w PLN i CHF. Sąd co do zasady podzielił argumentację strony powodowej przemawiającą za nieważnością umowy. W sprawie bank zgłosił tzw. zarzut zatrzymania, który został przez Sąd uwzględniony. Jakkolwiek nie zgadzamy się z tym zarzutem (w poprzednio wydawanych orzeczeniach ten sam skład orzekający uznawał zarzut zatrzymania za niezasadny) to sam zarzut nie jest dla nas groźny, ponieważ w razie utrzymania wyroku, nasi klienci zdają sobie sprawę z konieczności rozliczenia z bankiem, a na dzień wydania wyroku niedopłata do wartości nominalnej kredytu wynosi ok. 100 tys zł.

W związku z zarzutem zatrzymania, Sąd zupełnie pominął w wyroku kwestię zasądzenia odsetek od roszczenia głównego, w tym zakresie oddalając powództwo.

Uważamy, że co najmniej rozstrzygnięcie w zakresie roszczenia odsetkowego jest nieprawidłowe, tym bardziej mając na uwadze, że bank złożył zarzut zatrzymania na końcowym etapie postępowania. Sprawa zawisła przed Sądem Okręgowym w Warszawie, XXVIII Wydziałem Cywilnym pod sygn. akt: XXVIII C 5483/21 (SSO Iwona Lizakowska – Bytof).

Jeżeli po przeczytaniu tego wpisu uważasz, że może on pomóc innym osobom, mamy prośbę o jego udostępnienie, co na pewno będzie dla nas stanowiło zdecydowaną motywację do dalszego rozwoju tego miejsca…

Spodobał Ci się nasz artykuł? Przeczytaj podobne wpisy

Rafał Olejnik
Rafał Olejnik

Adwokat, Partner zarządzający kancelarią Dowlegal. Wieloletni praktyk. Doradca zarządów wielu spółek, w tym spółek notowanych na giełdzie papierów wartościowych. Pasjonat ochrony interesów członków zarządu (czasem jednak stający po drugiej stronie) oraz właścicieli działalności gospodarczych, który stoi na stanowisku, że priorytetem dla każdego przedsiębiorcy powinna być konieczność ochrony tak interesu spółki, którą zarządza, jak też, a może przede wszystkim, interesu osobistego.